दुखिया

                                                                           ✍️ ईशान कोच

बेरङ पइचे दिनला गे, कि हबे आर् आसा
कन्ना टाटी भाङा घर, केनङे हबे गे बासा
गे बहचे नैनार जल, मुई त दुखिया ढेना
रात खाए दिन धाक्रेचु, जाम् काहाँर ठिना ॥१

टिनलाउ ताउ मारेचे गे, कुन्हा मिल्बे चैन
दिनलाउ दाउ छाबेचे गे, जाउँ कोइठी धिन
बेकम्मा कहे सिकात छे, दिए ना काहँ काम
जागा ते दिन चलिजाचे, सपन् भि हइचे लिलाम् ॥२

ना छे सङे खेती-बारी, ना ते धानेर टाल
जर्नाखाँटी काहें कर्बे, ना छे ढेरी पुवाल
सात सागेर संगम सुनुँ, पाम् कुन्हा गे खाबा
छप्पर चुह्चे हर बर्साती, सरिय गिचे खम्बाला ॥३

सेब्धिए छे घर मोर, ढार दुवा केनङे जाए
टाटिर माटि खब्रिए गिर्चे, ढलाबे मोर काहाँए
दिन फिरेचे हप्तात गे, हप्ता फिरे माह्
फिरिय जाचे साल गे, किन्तु फिरेना मोर भाग ॥४

चिर्रा छे गे धक्रा झालङ, सिरख-बिछ्ना खाचे खटमल
खारपानी कर्बार कोई नाई, काहें दिबे गे मुखत जल
पेल्ता पाकाए गेछा जलाचु, ताह घर मोर आन्धार
आन्धारेसे जब मन घिरिचे, गट्र जीवने मोर आन्धार ॥५
“शेष”